Recensie: Coureur

Zo’n twintig jaar geleden slikten en spoten de meeste profwielrenners zowat alles wat hun prestatie zou kunnen verbeteren. Met gezondheidsrisico’s en imagoschade als gevolg.

De Belgische regisseur Kenneth Mercken was in die tijd nationaal kampioen bij de eliterenners en besloot te stoppen met wielrennen voordat hij in de problemen kwam. Dat leidde tot het deels autobiografische drama Coureur over een jonge beloftevolle Vlaamse wielrenner die zich vooral voor zijn vader wil bewijzen.

Lees hier mijn recensie

Coureur

Sjoelen en doping

Stel je even voor. Je hebt zojuist een geweldige krachtsinspanning geleverd en wordt opgeroepen voor een urinestraal. Iemand kijkt mee over je schouder of je niet naast het potje pist. Dopingcontroles bestaan niet alleen bij wielrennen en atletiek, maar ook bij… sjoelen.

Afgelopen weekend speelde ik weer eens een paar potjes met mijn broer. Vroeger sjoelden we dagenlang en sneuvelde er weleens een asbak of een triplex wandje als de maximumscore van 148 punten op een steen na werd gemist. We waanden ons kampioenen, mogelijk geholpen door de onvermijdelijke slijtage van het materiaal waardoor de stenen er soms net iets makkelijker in vlogen.

Bij de meeste sporten moet je uren oefenen om de top te bereiken. Misschien dat sommige stimulerende middelen een handje kunnen helpen, maar die eindeloze rij van verboden middelen op de dopinglijst is op zijn minst wat doorgeslagen. Ga je echt beter vissen als je met een jointje aan de waterkant zit te hengelen? Maakt Epke een vliegende salto meer aan de rekstok met een heroïnespuit in zijn arm?

Als je de beste wilt worden in darts, golf en schieten kun je maar beter geen hart- en vaatziekte krijgen, omdat bètablokkers in die sporten absoluut niet zijn toegestaan. Stel je even voor dat mijn broer en ik zouden meedoen aan het WK sjoelen over twee jaar. Dan zouden we niet eens een biertje mogen drinken tijdens de wedstrijd en moeten oppassen met het nuttigen van vlees en maanzaad.

Er zijn natuurlijk manieren om de dopingcontrole te vermijden. Je kunt je tijdens het vechtsporten flink op je hoofd laten timmeren en jammerlijk komen te overlijden. Maar ook met sjoelen kan het misgaan: zo’n steen kan hard aankomen als iemand zijn frustraties niet in bedwang kan houden. Dan zou juist een pilletje valium onsportief gedrag voorkomen.

Sjoelen

Waarom kreunen tennissers altijd zo?

“Euuuhhhh!”
– “Oeh”
“Euuuhhhh!”
– “Oeh”
De tennisfinale van Roland Garros is in volle gang. Rafael Nadal maakt zowel zijn slagen als zijn kreten beduidend beter af dan zijn tegenstander Stanislas Wawrinka.

Het was Monica Seles die eind jaren tachtig de tennisgrom introduceerde. “Ah-euh!”, klonk het bij elke slag. Haar tegenstander irriteerde zich mateloos aan het ijzingwekkende geluid en het publiek vroeg zich af of Monica misschien een te strak broekje had aangetrokken. De Servische groeide in no-time uit tot de beste tennisster ter wereld en sindsdien heeft elke tennisser zijn eigen repertoire.

Hoe functioneel of opwindend soms dan ook, kreunen doe je maar thuis in je slaapkamer. Gewichtheffers houden hun adem in bij het tillen en uitstoten, dus er is geen enkel bewijs dat je meer kracht ontwikkelt. Psychologische oorlogsvoering dan?

Bij een sport als schaken kunnen vijf teentjes extra knoflook, een goedkope aftershave of een vieze scheet je tegenstander van zijn stuk brengen. Op het tenniscourt zijn die wapens even nutteloos als wanneer Max Verstappen elke keer “vroem vroem” zou roepen als hij een tegenstander voorbij racet.

Nadal heeft voor de tiende keer Roland Garros gewonnen. Hij laat zich theatraal achterover op het gravel vallen en doet zijn handen voor zijn ogen. Hij is emotioneel en voldaan. Maar een vreugdekreetje kan er niet eens af.

Perfecte mismatch: Tom Dumoulin in het roze

Welke indruk maakt de beroemde douchescène uit Psycho als je het oorspronkelijke geluid vervangt door het Pink Panther-thema? De horror van de fatale steekpartij verandert bijna in slapstick.

Relaxen in je zonovergoten tuin met onophoudelijk een elektrische grasmaaier aan de ene kant en een schuurmachine aan de andere kant is ook een onwenselijke combinatie.

Zomers ongemak staat in geen enkele verhouding tot het bijwonen van een concert van je favoriete popidool waar een van je vriendinnen wordt opgeblazen. Dat is iets wat je van tevoren lang niet altijd incalculeert.

De paus op een step, de heilige geest in een trainingspak en een hoog gebouw dat ongecontroleerd instort nadat er een vliegtuig in is gevlogen zijn even onwaarschijnlijk als een tang in een porseleinkast en een olifant op een varken. Het ene laat zich moeilijk met het andere verenigen.

De perfecte mismatch bestaat gelukkig ook: een wielrenner in een roze trui! De lieflijke, bijna tedere, uitstraling contrasteert de keiharde opoffering. Een heldhaftige pedaleur die met een waanzinnige gemiddelde snelheid meer dan 3600 kilometer in 21 dagen aflegt, Italiaanse bergen verzet en in afdalingen ongenadig van zijn fiets kan stuiteren, verdient diep respect. Ook al heeft hij zwakke darmen en een zachte g.

Tom Dumoulin

De waarheid van een koe

Morgen speelt Ajax de finale van de Europa League tegen Manchester United. Ajax wint! Althans volgens Sijtje. Deze zogenaamde WKoe heeft in het verleden al heel wat goede voorspellingen gedaan. Op haar fanpagina op Facebook zien we hoe Sijtje de stal uit sjokt op weg naar twee voederbakken met daarop logo’s met de namen van de twee voetbalgrootmachten.

Je kunt allerlei theorieën loslaten op Sijtjes keuze voor Ajax. Je zou kunnen vermoeden dat haar baasje stiekem wat lekkers in die ene emmer heeft gestopt, of juist een afschuwelijke ruftlucht in de andere emmer. Misschien heeft het iets met kleur of vorm vandoen. Of is de koe simpelweg dyslectisch en kiest ze daarom het kortste woord?

Net als andere mensen maak ik in het leven afwegingen. Werken voor het geld of voor de voldoening? Een cracker met sandwichspread of een cracker met pindakaas? Maar voorspellen is iets heel anders – hoewel je bijvoorbeeld geen animale intuïtie nodig hebt om te orakelen dat Donald Trump zijn ambtstermijn niet zal volmaken.

Stel nou dat Ajax morgen echt wint! Kunnen we Sijtje dan niet snel uitnodigen op het Binnenhof om de snuffelende politici te helpen met de formatie? Het rund staat vast te trappelen om een eind te maken aan dat oeverloze geneuzel en zal kiezen uit twee emmers: rechts of links. Tegelijkertijd ben ik bang dat een of andere onverlaat snel een koetjesreep in die ene emmer stopt.

WKoe Sijtje