Nieuwe cursus: ‘Archetypen in de film’

Een film zonder held is nauwelijks denkbaar. Het pad naar zijn heldendaad loopt gelukkig niet over rozen, want anders zou de film erg saai worden. Momenteel werk ik aan mijn nieuwe filmcursus ‘Archetypen in de film’. Bij voldoende deelname start hij 22 februari in Oss.

In het begin heeft onze HELD bedenkingen en moet een MENTOR (wijze man) hem uit zijn comfortzone trekken. Onderweg ontmoet onze held partners en vijanden. Hij wordt getest en uitgedaagd, bijvoorbeeld door een VERLEIDSTER (femme fatale) en een SCHURK. Onze held voert een innerlijke morele strijd en moet zijn angsten zien te overwinnen voordat hij zal worden beloond. Als een nieuw mens keert hij uiteindelijk terug naar huis waar niets meer is zoals het was.

De reis van de held
In ‘Archetypen in de film’ maken we de boeiende reis van de held in drie filmklassiekers. Elke week komen we samen met de held(in) een stap dichter bij het doel en ondergaan we de confrontaties met de andere oerkarakters: mentor, verleidster en schurk. Verder gaan we op zoek naar herkenbare voorbeelden van de genoemde archetypen in de filmgeschiedenis. En tot slot komt de ANTIHELD aan bod, want een held kan zomaar een antiheld worden, of andersom.

Recensie: Insyriated

Ben jij ook een beetje Syrië-moe? We worden bijna dagelijks overstelpt met oorlogsgeweld en vluchtelingenleed. Maar hoe zit het met de gewone Syrische burger die een gevangene in zijn eigen woning is?

Insyriated van de Belgische filmregisseur Philippe Van Leeuw volgt een etmaal lang de beslommeringen van een familie in een van de buitenwereld afgesloten flatwoning. IJzersterk, claustrofobisch drama over mensen die extreem handelen in extreme situaties.

Lees hier de recensie

Insyriated

Recensie: C’est la vie

De Franse komedie Intouchables trok in eigen land twintig miljoen bezoekers. Nu komen de makers met C’est la vie, dat minder sterk is, maar goed voor een paar uur lachen.

Het decor van alle verwikkelingen is een zeventiende-eeuws kasteel waar Max, eigenaar van een evenementenbureau een grote bruiloft organiseert. We volgen hem en zijn personeel tijdens alle voorbereidingen en de festiviteiten. En natuurlijk gaat er van alles mis.

Lees hier de recensie

C'est la vie

Verslag filmfestival Leiden (2): Voor iedere bezoeker wat wils

Het leuke van filmfestivals is dat je doorlopend kunt kiezen uit films die je leuk of boeiend lijken. Maar natuurlijk kun je je ook laten verrassen door het veelzijdige aanbod.

In mijn tweede verslag van het LIFF 2017 bespreek ik publiekslieveling Jawbone, een aangrijpend opgroeidrama uit IJsland, twee Chinese films (die ik anders mogelijk nooit had gekeken) en een hoogst opvallende film over een jonge Syrische vluchteling die kan vliegen.

Lees hier mijn tweede festivalverslag

Duckweed

Verslag filmfestival Leiden (1): Kleinere films maken meeste indruk

Ik bezoek dit jaar voor het eerst het LIFF (Leiden International Film Festival). Mooie stad, mooi filmfestival.

In mijn eerste verslag onder meer aandacht voor twee kleinere films die tijdens het eerste weekend de meeste indruk maakten. Maar ook een recensie van de nieuwe film van de makers van Intouchables en een matige verfilming van een Noorse bestseller.

Lees hier het verslag

C'est la vie

Recensie: White Sun

Nepal wordt vaak geassocieerd met een vredelievend volk in de Himalaya. Toch likken veel inwoners nog steeds de wonden van de burgeroorlog, die werd gevolgd door twee verwoestende aardbevingen.

In White Sun zien we een botsing tussen het traditionele leven en de moderne tijd door de gespannen relatie tussen twee broers. Mooi drama waarin kinderen de volwassenen laten zien hoe je conflicten kunt oplossen.

Lees hier de recensie

White Sun

Recensie: Tschick

De Duits-Turkse regisseur Fatih Akin brak door met het indringende romantische drama Gegen die Wand (2004) en waagt zich met de roadmovie Tschick aan de verfilming van een bestseller.

Tschick is de naam van een zoon van een veertienjarige Russische immigrant die het leven van zijn klasgenoot Maik compleet overhoop haalt. Met een gestolen auto verlaten ze Berlijn op zoek naar het onbekende avontuur.

Lees hier de recensie

 

Filmbeleving wordt gemanipuleerd

Amerikaanse films dreigen steeds meer eenheidsworsten te worden. Uit metingen met biosensoren weten onderzoekers waarvan je gestrest of opgewonden raakt.

Er is natuurlijk niks op tegen om voorkeuren van mensen te onderzoeken, maar als je al die bevindingen toepast in nieuwe films raakt de originaliteit steeds verder op de achtergrond. Wat vinden mijn collega’s van deze ontwikkeling?

Lees hier hun overpeinzingen

Dolby onderzoekt filmbeleving

Recensie: Vazante

Brazilië was wereldwijd de grootste boosdoener van de slavernij, die daar ook nog eens later werd afgeschaft dan in andere landen, namelijk in 1888.

Dat het slavenverleden bepalend is voor de Braziliaanse cultuur fascineert regisseur Daniela Thomas. Haar drama speelt zich af in 1821 waar een 12-jarig meisje trouwt met een 45-jarige slavendrijver om zijn dynastie te kunnen voortzetten. Vazante is een traag, maar sfeervol drama met een schokkende finale.

Lees hier de recensie

Vazante

 

Recensie: Blessed Benefit

Films uit Jordanië zie je maar zelden in de Nederlandse bioscoop. Twee jaar geleden liet de verrassende western Theeb een grote indruk achter. Het is de vraag of de gevangenisfilm Blessed Benefit ook zoveel lof krijgt toegezwaaid.

De film gaat over een oudere aannemer die na wat onhandig gesjoemel in de cel belandt. Zijn verblijf duurt veel langer dan gepland, want het lukt zijn sullige neef maar niet om de borgsom bij elkaar te krijgen. Deze combinatie van gevangenisdrama en satire over de corruptie in Jordanië kan helaas niet geheel overtuigen.

Lees hier waarom

Blessed Benefit