Filmcursus in Oosterbeek en Geldrop

Het cursusseizoen is weer begonnen. Ik geef mijn ‘Introductie in de Filmgeschiedenis’ vanaf dinsdag 23 oktober in Oosterbeek en vanaf donderdag 8 november in Geldrop. Inschrijven kan al (klik op de plaatsnamen).

Beide cursussen worden aangeboden door de Volksuniversiteit in samenwerking met regionale filmhuizen. De VU Wageningen wijkt uit naar het sfeervolle Filmhuis Oosterbeek, terwijl de VU Geldrop gebruikmaakt van het inpandige Filmhuis ’t Hofdael.

Tijdens de introductiecursus bespreek ik het ontstaan van de film, de allereerste filmpioniers, de belangrijkste filmstromingen, onafhankelijke cinema en toonaangevende regisseurs. Er is speciale aandacht voor de opkomst en bloeiperiode van filmgenres, zoals western, comedy, horror, animatie, gangsterfilm en musical.

À bout de souflle

De opwaaiende jurk van Marilyn Monroe

Marilyn Monroe was waarschijnlijk de meest beroemde filmster ooit. Dat had ze vooral te danken aan het beeld van haar opwaaiende jurk op een ventilatierooster van de metro.

Dat iconische beeld zit in The Seven Year Itch van Billy Wilder. In deze klassieke film valt de ‘ophef’ nog wel mee. Het zijn vooral de pikante opnames tijdens een broeierige septembernacht in het New York van 1954 die een heel eigen leven gingen leiden.

Lees hier alles over de opwaaiende jurk van Marilyn Monroe

De opwaaiende jurk van Marilyn Monroe

 

Interview: “Jeugdbridge serieus nemen”

Carla van Rooijen (24), voorzitter van de commissie Jeugdbridge, vreest voor de toekomst van bridge als er geen actief beleid komt om op professionele wijze jongeren te werven.

“Ik werk in de context van de rolverdeling die er nu is. Maar als je jeugdbridge echt serieus wilt nemen, vind ik dat er betaalde krachten op moeten zitten.”

Lees verder

Carla van Rooijen

Recensie: The Lost Weekend

InDeBioscoop staat deze maand in het teken van de Amerikaanse filmregisseur Billy Wilder. Ik schreef een recensie van The Lost Weekend, de eerste film waarin (alcohol)verslaving op een serieuze manier wordt behandeld.

Acteur Ray Milland zet de alcoholistische schrijver met een writer’s block zeer geloofwaardig neer. De film verdiende in 1946 vier Oscars. Dit drama over verloren dromen, verstopte flessen en gebroken beloftes is ruim zeventig jaar later nog uiterst relevant.

Lees hier mijn recensie

The Lost Weekend

 

Recensie: Ubiquity

Iedereen kent wel iemand die zegt veel last van straling te hebben. Het is echter een probleem dat niet bestaat, omdat het zo moeilijk aantoonbaar is.

In de documentaire Ubiquity volgen we drie mensen met EHS (Elektro Hypersensitiviteit) die de draadloze wereld proberen te ontvluchten. Aanstellers of de nieuwe klokkenluiders?

Lees hier mijn recensie

Ubiquity

Recensie: Only the Brave

Dit drama over brandweermannen die hun leven riskeren, levert een dubbel gevoel op. ‘Gelukkig’ loopt de film niet goed af.

Only the Brave is een typische Hollywoodfilm: een simpel verhaal en geen plaats voor karakterontwikkeling; mooie omgevingsplaatjes en een sentimentele finale.

Lees hier mijn recensie

Only the Brave

 

De heilige vrouwen van Federico Fellini

Federico Fellini was zonder twijfel één van de meest vernieuwende en spraakmakende filmregisseurs. Vrouwen hebben een speciale positie in zijn films en in zijn leven.

In de fantasierijke en extravagante wereld van de Italiaanse filmmaker ontmoeten we vrouwen in alle soorten en maten: maagden, hoeren, muzen, nonnen, feministen en lustobjecten. In dit essay onderzoek in hun gemeenschappelijke factor.

Lees hier mijn essay

Federico Fellini met Anita Ekberg

Recensie: Under the Tree

Mensen die problemen met hun buren hebben, vinden vast inspiratie in Under the Tree. Dit zwart-komisch drama uit IJsland draait om een conflict rond een boom die de zon in een tuin wegneemt.

Hoe het verdwijnen van een kat leidt tot escalaties en een gewelddadige finale die even triest als vermakelijk is. Hier zie je de trailer en hier lees je of Under the Tree bij jou in de buurt draait.

Hier lees je de recensie

Under the Tree

 

Een loser als dubbelganger

Donald Trump uit de Amerikaanse stad Washington lijkt zo sprekend op Dolores Leis Antelo uit het Spaanse dorp Nanton dat hun foto’s viral zijn gegaan. Iedereen blijkt een dubbelganger te hebben, al moet hij daarvoor een zonnebankkuur nemen en vuile handen maken.

Mensen in de publiciteit vallen eerder op. Hoe relativerend moet het voor sommige Bekende Nederlanders zijn om te ontdekken dat je dubbelganger een nog grotere loser is dan jijzelf? Maar je dubbelganger kan ook een dier zijn: Vladimir Poetin is een hond. Soms is je dubbelganger een tekenfilmfiguur: denk aan Mark Rutte en Pinokkio.

Het kan slechter. Mijn dubbelganger woont bij mij in de wijk. Regelmatig word ik onderweg gegroet door volstrekt onbekenden of aangesproken in de supermarkt. Eerst dacht ik dat ze me gewoon aardig vonden, maar ze denken werkelijk dat ik iemand anders ben. Pas nadat ik vroeg hoe die man heet, weet ik zeker dat ik niet schizofreen ben.

Sommige mensen willen graag een superheld als dubbelganger. Volgens een Brits onderzoek presteren kinderen beter als ze een Batman- of Superman-pak dragen. Maar de vraag is of de omgeving dan ook meer van zo’n kind verwacht.

Nee, het is beter een loser als dubbelganger te hebben. Dat geldt voor die Spaanse boerin, de niet-bekende Nederlander, die hond en Pinokkio. Geloof me, als ik mijn dubbelganger binnenkort tegenkom, zal snel duidelijk worden wie van ons beter kan gaan verhuizen.