Lijfstraffen voor hackers

Vandaag werd mijn laptop besmet door een hardnekkig virus. Pas drie uur later was het kreng verwijderd. Je kunt beter een worm in je darmkanaal hebben dan op je computer. Hoewel ik de goden niet wil verzoeken.

Natuurlijk was ik blij, maar sinds mijn recente overwinning op de techniek denk ik na of – en vooral hoe – we een dergelijk probleem opvoedkundig kunnen tackelen. Ik ben mordicus tegen elke vorm van geweld, maar lijfstraffen zijn mijns inziens in bepaalde gevallen te overwegen.

Om kwart over één dacht ik nog aan stokslagen. Naarmate de frustraties opliepen, nam mijn wens voor zwaardere vergelding evenredig toe. Van middeleeuwse afranselwerktuigen als geselkat en bullenpees tot en met hedendaagse martelmethoden als voetbalstadions bouwen in Qatar en het volgen van het Twitter-account van Donald Trump.

Ik weet dat een slimme, kwaadwillende hacker niet snel in de kraag wordt gevat. Maar mocht er ooit een gepaste straf worden uitgedeeld, adviseer ik het verplicht eten van een stuk of dertig Canadese walnoten. Dat werkt beter dan een halve liter wonderolie en je hebt nóóit meer last van wormen. Totdat je er zelf eentje op je eigen laptop krijgt. Bout-Rus!

Eén vlinder maakt nog geen zomer

De vleugels van een vlinder in Brazilië kunnen maanden later een tornado in Texas veroorzaken. Een kleine storing in de atmosfeer heeft moeilijk voorspelbare gevolgen.

Een drukbezochte vlinderstruik biedt geen enkele garantie voor enige verkoeling. Mocht de zomer straks volledig in het water vallen, is dat geen reden om je vlinderstruik dan maar snel om te zagen.

Als ergens een vliegtuig is neergestort, hoor je altijd wel iemand die op het laatste moment ‘toevallig’ niet meevloog. Door een ziek familielid of een slecht voorgevoel. Hier is geen sprake van het vlindereffect, maar van determinisme: lot en gedrag worden bepaald door de omstandigheden. Zo kan je goede smaak door je directe omgeving zijn aangetast en bezoek je opeens een concert van De Toppers.

Toeval kan ook een betekenis hebben. Je loopt een winkel binnen en het voorwerp dat je nodig hebt, valt van het schap, precies voor je voeten. Je denkt aan iemand die je al jaren niet meer hebt gesproken en juist op dat moment gaat de telefoon.

Laatst was het toeval mij gunstig gestemd. In de supermarkt viel prompt een zak asperges voor mijn voeten (als de vakkenvuller geen ruzie had gehad met zijn moeder was dat vast niet gebeurd). Ik wilde eigenlijk bloemkool kopen, maar het is een begin. ´s Middags wachtte ik tevergeefs op telefoon.

Ondertussen blijf ik hopen op nog meer toeval.

Magisch-realisme in het park

’s Morgens vroeg gaan wandelen is goed voor je lever, hoorde ik een alternatieve arts ooit zeggen. Na die vier glazen wijn van gisteravond is dat geen slecht idee.

In het park zijn het bijna altijd mensen met honden, of mormels, die mijn pad kruisen. Na enige tijd herken je de meeste koppels vanaf een afstand en het is verbazingwekkend hoeveel eigenaren op hun viervoeters zijn gaan lijken, en andersom. Zowel de manier van lopen als de gelaatsuitdrukkingen zijn soms angstaanjagend identiek.

Op het pad rondom de sportvelden kom ik een onbekend duo tegen. De vrouw groet vriendelijk en de aangelijnde zwarte buldog draagt triomfantelijk een lichtgroene plastic fles in zijn bek. Het staartloze schepsel gromt als ik oogcontact zoek. Vervolgens bots ik bijna tegen een jogger op.

Een halve ronde verder kom ik de jogger weer tegen. Ik steek mijn duim omhoog. Even later volgt die vriendelijke vrouw met aangelijnde hond. Wacht even, het is niet die zwarte buldog van daarnet, maar een witte labrador. Met bloedvlekken op zijn kop. En in zijn bek diezelfde lichtgroene plastic fles. Hij kwispelt en grijnst vrolijk als ik oogcontact zoek. Huh?

Vandaag toch maar weer eens een alcoholvrije dag inlassen.

Perfecte mismatch: Tom Dumoulin in het roze

Welke indruk maakt de beroemde douchescène uit Psycho als je het oorspronkelijke geluid vervangt door het Pink Panther-thema? De horror van de fatale steekpartij verandert bijna in slapstick.

Relaxen in je zonovergoten tuin met onophoudelijk een elektrische grasmaaier aan de ene kant en een schuurmachine aan de andere kant is ook een onwenselijke combinatie.

Zomers ongemak staat in geen enkele verhouding tot het bijwonen van een concert van je favoriete popidool waar een van je vriendinnen wordt opgeblazen. Dat is iets wat je van tevoren lang niet altijd incalculeert.

De paus op een step, de heilige geest in een trainingspak en een hoog gebouw dat ongecontroleerd instort nadat er een vliegtuig in is gevlogen zijn even onwaarschijnlijk als een tang in een porseleinkast en een olifant op een varken. Het ene laat zich moeilijk met het andere verenigen.

De perfecte mismatch bestaat gelukkig ook: een wielrenner in een roze trui! De lieflijke, bijna tedere, uitstraling contrasteert de keiharde opoffering. Een heldhaftige pedaleur die met een waanzinnige gemiddelde snelheid meer dan 3600 kilometer in 21 dagen aflegt, Italiaanse bergen verzet en in afdalingen ongenadig van zijn fiets kan stuiteren, verdient diep respect. Ook al heeft hij zwakke darmen en een zachte g.

Tom Dumoulin

De waarheid van een koe

Morgen speelt Ajax de finale van de Europa League tegen Manchester United. Ajax wint! Althans volgens Sijtje. Deze zogenaamde WKoe heeft in het verleden al heel wat goede voorspellingen gedaan. Op haar fanpagina op Facebook zien we hoe Sijtje de stal uit sjokt op weg naar twee voederbakken met daarop logo’s met de namen van de twee voetbalgrootmachten.

Je kunt allerlei theorieën loslaten op Sijtjes keuze voor Ajax. Je zou kunnen vermoeden dat haar baasje stiekem wat lekkers in die ene emmer heeft gestopt, of juist een afschuwelijke ruftlucht in de andere emmer. Misschien heeft het iets met kleur of vorm vandoen. Of is de koe simpelweg dyslectisch en kiest ze daarom het kortste woord?

Net als andere mensen maak ik in het leven afwegingen. Werken voor het geld of voor de voldoening? Een cracker met sandwichspread of een cracker met pindakaas? Maar voorspellen is iets heel anders – hoewel je bijvoorbeeld geen animale intuïtie nodig hebt om te orakelen dat Donald Trump zijn ambtstermijn niet zal volmaken.

Stel nou dat Ajax morgen echt wint! Kunnen we Sijtje dan niet snel uitnodigen op het Binnenhof om de snuffelende politici te helpen met de formatie? Het rund staat vast te trappelen om een eind te maken aan dat oeverloze geneuzel en zal kiezen uit twee emmers: rechts of links. Tegelijkertijd ben ik bang dat een of andere onverlaat snel een koetjesreep in die ene emmer stopt.

WKoe Sijtje

Recensie: King of the Belgians

Wat zou er gebeuren als België uiteen zou vallen?

De gedachte levert in ieder geval een amusante mockumentary op. In een chaotische reis door de Balkan leert koning Nicolas III de mensen en vooral zichzelf beter kennen.

Lees hier de recensie

King of the Belgians

Mijn eerste selfie

Ik heb het lange tijd weten uit te stellen, maar nu ben ik dan gezwicht voor de smartphone. Uit praktische overwegingen, bijvoorbeeld voor actuele reisinformatie en groepsapps. Voor surfen op het internet en mailen vind ik het schermpje te klein en voor het toetsenbord zijn mijn vingers te groot.

Mijn eerste smartphone betekent ook mijn eerste selfie. Of eigenlijk mijn tweede selfie, want bij de eerste poging had ik mijn ogen halfdicht. Het resultaat mag dan misschien wat wazig en niet overdreven flatteus zijn, de actie op zich beschouw ik als een overwinning op mijn angst om met de massa mee te moeten lopen.

Nu ik dan ben gezwicht voor de smartphone én mijn eerste selfie wil dat niet zeggen dat ik mijn foto op Facebook of Instagram ga posten. In de kleine lettertjes (op mijn laptop) las ik dat ze je foto zomaar voor alle doeleinden mogen gebruiken.

Dus mocht ik alsnog overstag gaan om mijn selfie op social media te plaatsen, ben ik maar al te blij dat die misschien wat wazig en niet al te flatteus is.